Carduelis chloris

Met mijn laptop op schoot ben ik druk aan het doen alsof ik hard aan het werk ben. Ik ben verschillende colleges tegelijk aan het voorbereiden, dus ik heb verschillende bestanden, programma's en websites naast elkaar openstaan. Maar mijn aandacht wordt getrokken door het vogelvoederhuisje buiten. Het is blijkbaar lunchtijd voor de vogels want het is een drukte van jewelste. Ineens spot ik een vogeltje dat ik niet ken. Ik spring op… nou ja… ik zet rustig mijn laptop aan de kant om het vogeltje niet te laten schrikken, en loop naar de boekenkast waarin ik een boek heb staan met de titel Dieren in de tuin. Ik zoek het vogeltje op, maar omdat er geen foto's maar tekeniningen in staan heb ik nog geen zekerheid. Pas dan denk ik aan internet. Het spijt me. Hoe handig ik al die communicatiekanalen ook vind, ik ben er nog steeds niet aan gewend.

Voor degenen die het niet weten; mijn achtergrond ligt in de wereld van de geschiedenis. Echt bronnenonderzoek heb ik met name over onderwerpen uit de twintigste eeuw gedaan, maar in ieder geval altijd over de periode voordat internet bestond. Maar nog belangrijker is dat het wantrouwen in internet(bronnen) erin gestampt is. Het zijn autoriteiten in de geschiedkunde geweest die me dat hebben ingeprent en daardoor zal het nog wel een tijd duren eer ik dat achter me kan laten. 1.0 zit in mijn wezen.

Hoe dan ook denk ik wel dat ik nu de essentie van 3.0 wel te pakken heb.  De verbazing ben ik nu wel voorbij en ik heb het ook geaccepteerd, maar deelname beperkt zich, voor zover ik deelneem dan, toch nog echt tot gebruik maken van de gebaande paden. Innovatief zijn is vermoedelijk toch echt nog een stap te ver. Ideeën kopiëren, in een nieuw jasje steken en combineren, dat is wat ik kan. Alleen ik vraag me ook af wat dan echt authentiek is. Als voorbeeld werden bijvoorbeeld genoemd  televisieprogramma's en

web 2.0, maar wat is daar dan authentiek aan? In mijn beleving blijft het voortborduren op iets voorgaands. Ik heb er inmiddels twee weken mijn hoofd over gebroken, maar ik kan niets bedenken dat volgens mijn definitie authentiek is. Vlamingen hebben dat weer beter bekeken daar heet een 'design' opleiding ook gewoon 'productontwikkeling', want dat is wat het is, een ontwikkeling. Alles wat op de markt gebracht wordt, inclusief ideeën, zijn uitwerkingen van de vraag 'hoe kan ik zorgen dat 'dit en dat' makkelijker/mooier/exclusiever/beter/goedkoper/duidelijker/enz wordt?'.

Terug naar de vogel: ik ben gaan kijken op www.vogelvisie.nl en daar kon ik op een hele handige manier zoeken, eigenlijk precies volgens het taxonomie systeem zoals dat al sinds jaar en dag in de biologie wordt gebruikt alleen dan digitaal. Of dit nu web 1.0 is, omdat er informatie vertrekt wordt, of web 2.0, omdat ik zonder antwoorden op de vragen niet tot de uitkomst kan komen is niet heel erg van belang. Het feit blijft dat het slechts een digitale afgeleide is van iets dat al bestond.

Een voorbeeld van een televisieprogramma is Big Brother. Door velen als 'zeer vernieuwend' gekenmerkt. Het klopt natuurlijk dat we het nog niet eerder op televisie gezien hadden, maar het principe bestond al. De tv bestond, series bestonden, real-life bestond, de term Big Brother was al bekend, het is dus toch niets anders dan ideeën samenvoegen en in een nieuw jasje steken.

Misschien zit ik toch te vastgeroest in 1.0 denken, misschien begrijp ik het concept verkeerd, of misschien hang ik me teveel op aan de term 'authenticiteit' en is die gewoon wat ongelukkig gekozen.